Koca Kitaplıklarımız

3.'sü gerçekleşen Edirne Kitap Fuarı bu yıl 9-18 Ekim tarihleri arasında kitapsever dostlarla buluşuyor. Edirne'de yaşayan ya da yakın illerden gelecek olan çılgın kitap tutkunlarını, on gün boyunca ister zihinlerine ister de gözlerine bayram ettirecek birbirinden farklı yayınevleri bekliyor.

Tarihi Ekmekçizade Ahmet Paşa Kervansarayı'nın içinde iki blok şeklinde oluşturulan kitap standları rengarenk. Her yayınevinde sizi karşılayan bilgili ve sıcacık sohbetli kitapseverlerle karşılaşmanız mümkün. Tadını çıkara çıkara her kitaba dokunarak ve ilginizi çeken kitapların arka kapaklarını okuyarak bir standta 45 dakika geçirebilirsiniz. Belki daha detaycı kitap kurtları vardır aramızda ve onlar bu süreyi daha da uzatabilir. 

Tabi ki sadece kitaplar yok fuarda. Mizah dergilerini sizlere sunmak için gelen yayınevleri de var. Nohut kafa Fırat'ı, anlaşılamaz adam Otis Abi'yi sevenler de burada aradıklarını bulabilecekler. Kitaplarının arasını neşelendirmek için birbirinden farklı kitap ayraçlarına ve de sevdiğiniz karikatürün minik tatlı anahtarlıklarına  sahip olabileceksiniz. 

Şahsen ben ruhumu doyuracak sanat eserleri bile buldum. Kitap okurken siz de fonda müzik dinlemeyi seviyorsanız "Türk Enstrümanlarıyla Rahatlama Müziği" başlıklı cd koleksiyonuna göz atmanızı tavsiye ederim. Her cd farklı enstrüman ağırlığıyla hazırlanmış: Bağlama, kanun, kemençe, ney, tanbur... Ben kendime neyi seçtim. İçime huzur veren bir sesi var bu enstrümanın. Zaten ney bir zamanlar hastaları tedavi etmek için şifahanelerde de çalınıyormuş. Tamamen sakinleştiren sesiyle huzur içinde kitabımı okuyabiliyorum. Tabi bana bu yetmedi ve yanına bir de piyano-çello-gitar  üçlüsünün oluşturduğu bir müzik cd'si daha ekledim. 

Tüm bunların yanında fuarın bu sene ki sergisinde Aziz Nesin var. 

"Aziz Nesin 1915-2015: Fotoğraflarla 100 Yıllık Özyaşam Öyküsü"

Büyük ve usta kalem Aziz Nesin'in de yaşam öyküsüne fotoğraflarla göz atmış oluyorsunuz.

Tarih kokan bir kervansarayda kitaplarla dolu bir gün geçirmek gibisi yoktur umarım. 

Tüm kitap dostları ne mutlu size, bize.

Adınla yaşasın tatlı

     Üniversite yıllarımda ev arkadaşım, dostum, kardeşim dediğim bir can vardı yanımda. Ara ara evimiz şenlensin, muhabbetimizin tatlılığına tat katsın diye damla sakızlı muhallebi yapardı. Eli öyle lezzetliydi ki, o muhallebi bana göre 'hafız mustafa'nın' muhallebileriyle yarışırdı. Şimdi bu kız neden bunu bize anlatıyor dediğinizi duyar gibiyim. Anlatıyorum çünkü; çok özledim. Mezun olmanın verdiği acı bir yön işte bu da. O güzel yıllarda özlediğim enfes anları ve tatları anlatma ihtiyacı hissediyorum. Anlatınca yeniden yaşarcasına kıpır kıpır oluyor içim. Hiç unutulur mu güzel anılar? Asla!
     Siz de yazın bir yerlere dimağınızda kalanları. Yazın ki tekrar yaşayın. Tekrar yaşayın ki hayattan aldığınız haz artsın. Damla sakızlı muhallebinin güzel sahibi, ellerin dert görmesin...

Bu da ekstra tat olsun.

Sadece Biraz

   

 

   Huzur... Sadece biraz huzur...

Hepinizin huzur bulduğu bir yer vardır mutlaka biliyorum. Ev, oda, sevgili yanı, dost yanı, yalnız kalınan anlar vs vs. Bazen de bir şarkıda bir fotoğrafın içinde. Ben uzun zamandır arıyorum bu huzuru. Sanırım benimki de eve girene kadar. Kendi yalnızlığım, kendi özgürlük alanım huzurum. Çoğu zaman başkaları tarafından gasp edilen bana ait olan ya da olamayan o tek başımalık. Kulağımda kulaklık sokaklarda yalnız yürümekte var tabi bu huzurda. Katletmeyin, gasp etmeyin, elinizi sokmayın huzuruma! Kimse... Kimse...

                                        Huzur... Sadece biraz huzur...